تبليغاتX
بیا دستمالی بگیریم در باد
بیا دستمالی بگیریم در باد
در نبنديم به روي سخن زنده ي تقدير كه از پشت چپرهاي صدا مي شنويم
پرونده پدر

پرونده پدر

 

 

نامت چه بود؟

-          آدم

فرزند؟

-          من را نه مادري نه پدر ، بنويس اول يتيم عالم خلقت

محل تولد؟

-          بهشت پاك

اينك محل سكونت؟

-          زمين خاك

آن چيست بر گرده نهادي؟

-          امانت است

     قدت؟

-          روزي چنان بلند كه همسايه خدا ، اينك به قدر سايه بختم به روي خاك

اعضاي خانواده؟

-          حواي خوب و پاك ، قابيل خشمناك ، هابيل زير خاك

روز تولد؟

-          در روز جمعه اي ، به گمانم كه روز عشق

رنگت؟

-          اينك فقط سياه ، ز شرم چنان گناه

چشمت؟

-          رنگي به رنگ بارش باران ، كه ببارد ز آسمان

وزنت؟

-          نه آن چنان سبك كه پرم در هواي دوست ، نه آن چنان وزين كه نشينم بر اين زمين

جنست؟

-          نيمي مرا زخاك ، نيم دگر خدا

شغلت؟

-          در كار كشت اميدم ، به روي خاك

شاكي تو؟

-          خدا

نام وكيل؟

-          آن هم فقط خدا

جرمت؟

-         يك سيب از درخت وسوسه

تنها همين؟

-          همين !!!

حكمت؟

-         تبعيد در زمين

همدست در گناه؟

-          حواي آشنا

ترسيده اي؟

-          كمي

زچه ؟

-          كه شوم من اسير خاك

آيا كسي به ملاقاتت آمده است؟

-          بلي

كه؟

-          گاهي فقط خدا

داري گلايه اي؟

-          ديگر گلايه نه ، ولي ....

ولي كه چه؟

-          حكمي چنين ، آن هم به يك گناه؟!!

دلتنگ گشته اي؟

-          زياد

براي كه؟

-          تنها فقط خدا

آورده اي سند؟

-          بلي

      چه؟

-          دو قطره اشك

داري تو ضامني؟

-          بلي

چه كس؟

-          تنها كسم خدا

در آخرين دفاع؟

-          مي خوانمش ، چنان كه اجابت كند دعا

 

 

 

دوستان عزيز ، اين شعر متعلق به آقاي كيوان شاهبداغي است و من در مجله موفقيت خوندمش. اميدوارم خوشتون اومده باشه. 

2 نوشته شده در  جمعه دوازدهم خرداد 1385ساعت 16:1  توسط نگار | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
سلام بر همگی . شعری که باعث شد من اسم وبلاگم رو از اون اقتباس کنم اینجا می نویسم چون به اندازه کافی گویای همه حرفهای دل من هست. متشکرم که به اینجا سر زدید.
-- نگار ------------
بیا دستمالی بگیریم در باد
و حجم نفسهای دریا و گل را بسنجیم
بیا مثل ایهام سرشار باشیم
به پاس شقایق که پیراهنی ارغوانی به تن کرد
گلوگاه گل را ببوسیم
بیا مثل لبخند ، زیباترین حرفها را بگوییم
چه زیباست روزی
که دلشوره های گل سرخ پایان پذیرد
و مهتاب
با گامهایی طلایی
چراغی فرا راه یاران بگیرد.

نوشته های پیشین
بهمن 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
آبان 1384
مهر 1384
شهریور 1384
مرداد 1384
تیر 1384
خرداد 1384
اردیبهشت 1384
پیوندها
حرفهایی هم برای خودم. هم برای تو
  شب رویایی
  آپاتیه دیروز - آباده امروز
  صد سال تنهایی
  ترانه چین
  معلم
  کلبه کوچک قلبم
  چند قدم نزدیکتر به خدا
  وبلاگي در مورد رياضيات - دوست عزيزم ناهيد
  کوچولوها
  او بود و او نبود
  رازیانه --> حتما ببینید
  شهر خاموش
  نقطه سر خط
  ژورنالیست بی قلم
 
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM


مفتخرم از اينكه چند دقيقه اي با من و افكارم هستي

*
*
*
*
*
*
*